De drinkwatervoorziening in het land is al meer dan een decennium een onopgelost dieptepunt. In tal van gebieden — en inmiddels ook in districten die voorheen gevrijwaard waren — stroomt er dagelijks geel, vervuild water uit de kranen. Burgers uiten hun diepe frustratie over het feit dat zij, ondanks de reguliere betalingen voor water, genoodzaakt zijn om flessenwater van 800 Guyanese dollar (GYD) te kopen voor basale levensbehoeften zoals koken en drinken. "We wonen niet langs een kreek waar we gratis water kunnen halen. Onze kinderen en ouderen worden blootgesteld aan onhygiënische situaties, terwijl de overheid de miljarden elders besteedt", klaagt een bezorgde burger.
Politieke rancune, nepotisme en de strijd tegen de oppositie
Volgens kritische waarnemers en getroffenen concentreert de regering zich nauwelijks op de volksgezondheid en de basale infrastructuur, maar is zij geobsedeerd door politieke vetes. De regering-Ali zet dure advocaten en zware staatsmiddelen in om een bittere, rancuneuze strijd uit te vechten met de gekozen oppositieleider en diens bondgenoten, waaronder de invloedrijke familie Mohamed. Om de oppositie buiten spel te zetten, overtreedt de president statutaire regels en wetten die hem juist verplichten tot beraadslaging met de politieke tegenstanders. Dit machtsmisbruik dupeert rechtstreeks de totale burgerij.
Ondertussen viert nepotisme hoogtij binnen het regeringsapparaat. Terwijl er voor de gewone burger amper duurzame werkgelegenheid is en de dagelijkse salarissen achterblijven bij de inflatie, worden families en politieke vrienden geaccommodeerd op topfuncties. Critici wijzen scherp naar familieleden van de politieke top die vanuit het buitenland terugkeren en in een mum van tijd transformeren tot miljardairs in de bloeiende oliesector, louter vanwege hun politieke bloedlijn.
De muilkorf van de digitale recherche en inmenging in het privéleven
De ontevredenheid strekt zich ook uit tot de aantasting van de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting. Burgers die hun misnoegen uiten via het internet of sociale media, worden direct gecensureerd of geïntimideerd. De regering heeft een speciale digitale recherche-eenheid opgetuigd die puur lijkt te functioneren als een instrument om kritische stemmen de mond te snoeren. Zodra men een ongezouten mening deelt over het beleid, volgt er arrestatie. Deze politisering is volgens juristen ook diep doorgedrongen tot de hoogste rechterlijke macht, waarbij de procureur-generaal en minister van Justitie, Mohabir Anil Nandlall, openlijk politieke rancune cultiveert, waardoor van een onafhankelijke rechtsstaat geen sprake meer is.
Tot overmaat van ramp bemoeit de president zich in recente persconferenties zelfs met het privéleven van de burgerij door te kritiseren dat Guyanezen te veel geld uitgeven aan buiten de deur eten in plaats van thuis te koken. Een uitspraak die bij veel burgers in het verkeerde keelgat is geschoten. "Wij hebben recht op vertier en ontspanning na een week hard werken onder deze zware omstandigheden. Waar wij eten is geen zaak van de president. Hij moet zich bezighouden met de ontwikkeling van het land en niet met wat wij in onze privétijd doen", luidt de felle reactie vanuit de gemeenschap. Als de internationale gemeenschap achter de schermen van de 'snelst groeiende economie' zou kijken, zal men schrikken van de onhumane realiteit waarin de Guyanese bevolking daadwerkelijk moet overleven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten