PARAMARIBO – De kantonrechter heeft de 37-jarige R.L. veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee jaar, waarvan één jaar voorwaardelijk, met een proeftijd van drie jaar. R.L. is de veroorzaker van de zware aanrijding begin dit jaar op de hoek van de Johannes Mungrastraat en de Veldhuizenlaan. Bij dit tragische ongeluk, waarbij een personenauto en een passagiersbus op elkaar inboorden, kwamen vijf mensen om het leven en raakten 21 personen gewond. Het bevel tot gevangenhouding blijft van kracht.
De rechter achtte dood door schuld, het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel en het rijden zonder geldig rijbewijs wettig en overtuigend bewezen. De tijd die de veroordeelde al in voorarrest heeft doorgebracht, wordt van de straf afgetrokken. De officier van justitie had na repliek een onvoorwaardelijke straf van tweeënhalf jaar geëist, inclusief verplichte psychologische begeleiding tijdens de detentie.
Technische verweren resoluut verworpen
De advocaat van de verdachte pleitte tijdens de rechtszaak voor algehele vrijspraak en directe invrijheidstelling. Volgens de verdediging rammelde het technisch bewijs van de Verkeer Technische Dienst. De camerabeelden zouden een onjuiste tijd hebben weergegeven, waardoor er geen betrouwbare snelheidsberekening gemaakt kon worden. De raadsman stelde dat R.L. maximaal 70 kilometer per uur reed en dat er wel degelijk sporen van een rempoging te zien waren. Aanmerkelijke onvoorzichtigheid kon volgens hem niet worden bewezen.
De kantonrechter maakte echter korte metten met deze argumenten en verwierp de verweren over de snelheid en het remgedrag resoluut. Uit het onderzoek bleek dat R.L. de maximumsnelheid van 50 kilometer per uur fors had overschreden, wat leidde tot de catastrofale klap met de passagiersbus.
"Ik had niet gedronken"
In zijn laatste woord sloot de verdachte zich aan bij zijn raadsman. Hij hield vol dat hij niet hard had gereden en verklaarde dat hij geen alcohol had geconsumeerd. R.L. deed een emotioneel beroep op de rechter om clementie te tonen, waarbij hij wees op zijn zorgplicht voor zijn kinderen en de noodzaak om psychische hulp te zoeken voor zijn eigen verwerkingsproces. De rechter oordeelde echter dat de ernst van het misbedrijf en het onbeschrijflijke leed van de slachtoffers en nabestaanden een onvoorwaardelijke celstraf rechtvaardigen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten