MADRID / PARAMARIBO — Het Koninkrijk Spanje heeft een ingrijpende versoepeling van het grensbeleid aangekondigd voor een groot deel van de Caribische regio. Met onmiddellijke ingang krijgen burgers van negen CARICOM-lidlanden officieel visumvrije toegang tot Spanje en het bredere Europese Schengengebied. Houders van een gewoon paspoort uit onder andere Trinidad & Tobago, Barbados en de Bahama's mogen voortaan tot maximaal 90 dagen binnen een periode van 180 dagen zonder Schengenvisum reizen voor toerisme of zaken. Suriname en buurland Guyana zijn echter pijnlijk buiten de boot gevallen, wat in Paramaribo leidt tot felle maatschappelijke discussies over het falende diplomatieke beleid.
De felbegeerde lijst van Spanje omvat de volgende bevoorrechte CARICOM-landen:
- Antigua & Barbuda, Barbados en De Bahama's
- Dominica, Grenada en St. Kitts & Nevis
- Saint Lucia, St. Vincent & de Grenadines en Trinidad & Tobago
Burgers van deze eilanden kunnen vanaf vandaag simpelweg een vliegticket boeken naar Europa zonder de slopende, maandenlange en kostbare visumprocedures bij Europese ambassades te hoeven doorlopen. Spanje heeft echter een harde grens getrokken voor de overige CARICOM-leden. Naast Haïti, Jamaica en Belize moeten ook de burgers van Suriname en Guyana verplicht een Schengenvisum blijven aanvragen voordat zij voet op Europese bodem zetten.
Waarom ontbreekt Suriname? De keiharde oorzaken op een rij
De grote vraag die de Surinaamse samenleving bezighoudt, is waarom ons land door Madrid is gepasseerd. Hoewel het ministerie van Buitenlandse Zaken, International Business en Internationale Samenwerking (BIBIS) nog niet met een officiële, formele verklaring is gekomen, wijzen diplomatieke insiders en migratiedeskundigen op drie keiharde criteria waarop Suriname de afgelopen jaren hopeloos is gezakt:
- Astronomisch hoog weigeringspercentage: De Europese Unie hanteert een strikte grens voor visumvrij reizen. Het percentage afgewezen Schengenvisum-aanvragen van Surinamers bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo (de zogeheten Consulaire Post) ligt al jaren schrikbarend hoog, voornamelijk wegens vrees voor illegale overstay en vervalste documenten.
- Het paspoorten- en CBB-schandaal: De EU eist een waterdicht en fraudebestendig biometrisch paspoortsysteem. De aanhoudende anarchie bij het Centraal Bureau voor Burgerzaken (CBB), de trage digitalisering onder Binnenlandse Zaken én het recente schandaal waarbij blanko Surinaamse paspoorten in handen van het criminele circuit belandden, hebben het internationale vertrouwen in het Surinaamse reisdocument volledig vernietigd.
- Illegale migratie en de poreuze grenzen: Suriname functioneert internationaal nog te vaak als een poreus doorvoerland voor illegale migranten uit Haïti, Cuba en Zuid-Azië. Zolang de controle op de eigen luchthavens en de grenzen in het binnenland rammelt, weigeren Europese toplanden zoals Spanje en Frankrijk het risico te nemen om de grenzen open te gooien.
BIBIS onder vuur: "Alleen maar reizen zonder resultaat"
De uitsluiting van Suriname is een zware politieke tik voor de regering-Simons, die vandaag exact één jaar aanzit. Critici en oppositieleden in De Nationale Assemblée (DNA) reageren furieus en eisen dat de BIBIS-minister onmiddellijk verantwoording aflegt in het parlement. Het ministerie schermt al jaren met ronkende persberichten over "vruchtbare bilaterale gesprekken met Europa" en "aangescherpte samenwerking binnen het Guianaschild", maar op de werkvloer blijft de Surinaamse burger de dupe van een falend visumbeleid.
Terwijl de negen uitverkoren Caribische eilanden de vruchten plukken van hun strakke, moderne immigratie- en identificatiesystemen, blijft Suriname internationaal geïsoleerd in de wachtkamer zitten. Analisten waarschuwen dat als de regering de interne corruptie bij de burgerlijke stand niet per direct uitroeit en het weigeringspercentage in Paramaribo niet drastisch omlaag brengt, visumvrij reizen naar Europa ook de komende tien jaar een verre, onbereikbare droom zal blijven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten