GEORGETOWN / PARAMARIBO — De reddingsoperatie op de Atlantische Oceaan naar de tientallen vermiste passagiers van de gezonken veerboot MV Barima heeft geleid tot een golf van zware maatschappelijke verontwaardiging in de regio.
Een geavanceerde search-and-rescue-helikopter van oliemultinational ExxonMobil, volledig voorzien van de kleuren van de Guyanese nationale vlag, steeg vanochtend — zondag 19 juli 2026 — op vanaf de Eugene F. Correia International Airport, om na enkele minuten alweer direct te landen op de startbaan. Omdat deze vloot rechtstreeks wordt gefinancierd vanuit de Guyanese olie-exploratiekosten, uiten burgers en maritieme analisten felle kritiek en speculaties over de vraag waarom deze zware industriële reddingshelikopters tot op de dag van vandaag niet structureel zijn ingezet om de vermiste drenkelingen uit de woeste golven te trekken.
De timing van dit incident legt de vinger op een diepe, logistieke wond binnen het Guyanese defensieapparaat. Zoals gisteren al doorsijpelde binnen de regio, zijn de twee belangrijkste en zwaarste reddingshelikopters van het leger — de Bell 429 en de Bell 412 — al meer dan een maand volledig aan de grond gecrasht vanwege een totale systeemfout in de cockpitdisplays. Terwijl de kustwacht en particuliere boothouders op het water een wanhopige strijd tegen de klok voeren om het rampgebied nabij Iron Punt af te zoeken, is de afwezigheid van de hypermoderne Exxon-reddingsvloot voor de samenleving onbegrijpelijk.
Olie-miljarden versus mensenlevens op zee
De maatschappelijke boosheid richt zich met name op het feit dat de vloot van ExxonMobil contractueel mede wordt bekostigd via de nationale olie-inkomsten en exploratieafdrachten van het land. De vloot beschikt over de modernste warmtebeeldcamera's, nachtkijkers en zware lierinstallaties die uitermate geschikt zijn voor grootschalige search-and-rescue-operaties op open zee. Het feit dat een van deze tophelikopters vanochtend slechts een korte testvlucht maakte en daarna direct weer in de hangar verdween, wekt het sterke vermoeden dat er geen formele coördinatie of operationele overeenkomst bestaat tussen de regering-Ali en de oliegigant om elkaars capaciteiten bij nationale rampen te benutten.
Ondertussen is de balans van de scheepsramp onbarmhartig hard. Tot nu toe zijn er 67 personen levend uit het water gered, waaronder vijftien kinderen, maar het lot van de resterende 49 opvarenden van de uit 1939 stammende veerboot blijft in diepe duisternis gehuld. Premier Mark Phillips, die de nationale crisisstaf leidt, weigert vooralsnog commentaar te geven op de inzet van private helikopters, terwijl de roep om totale transparantie over de inzet van alle beschikbare luchtsteun in het Guianaschild met het uur luider wordt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten