PARAMARIBO / NEW YORK — Achter de schermen van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties (VN) in New York kampt Suriname met een heel grote betalingsachterstand die al 23 jaar lang oploopt. Terwijl onze Surinaamse delegatie op het internationale podium meepraat over wereldwijde regels en de opbouw van de Veiligheidsraad, staat het land in de boeken van de volkerenorganisatie genoteerd als een hardnekkige wanbetaler. De verplichte lidmaatschapsgelden en contributies worden namelijk al sinds het jaar 2003 niet meer volledig afgedragen.
Deze langdurige financiële kwestie werd onlangs openlijk besproken door minister Melvin Bouva van Buitenlandse Zaken, Internationale Handel en Internationale Samenwerking. Tijdens de begrotingsbehandeling in De Nationale Assemblée (DNA) legde de minister uit dat opeenvolgende Surinaamse regeringen deze schulden al ruim twintig jaar voor zich uit schuiven.
De feiten tonen aan dat met name de vorige regering onder leiding van ex-president Chan Santokhi en ex-minister van Buitenlandse Zaken Albert Ramdin dit dossier heeft nagelaten en de betalingen niet heeft weggewerkt. Door dit eerdere beleid zit de huidige regering nu opgescheept met de zware erfenis van deze opgestapelde achterstanden.
Suriname is in totaal aangesloten bij ongeveer 121 verschillende internationale organisaties, maar de overheid loopt bij heel veel van deze instanties ver achter met de betalingen. Of het nu gaat om de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS), de Caribische gezondheidsorganisatie CARPHA of de VN zelf; de rekeningen stapelen zich al vanaf 2003 onafgebroken op in de honderden duizenden tot miljoenen Amerikaanse dollars.
De manier waarop Suriname probeert te voorkomen dat het land zijn stemrecht verliest op de grote VN-vergaderingen, gebeurt via een minimale noodregeling. Volgens Artikel 19 van het officiële VN-Handvest raakt een lidstaat automatisch zijn stemrecht kwijt als de totale schuld groter is dan de contributie van twee volledige jaren.
Omdat ons land in het verleden door deze laksheid al eens echt zijn stemrecht had verloren, kiest de overheid er nu voor om telkens op het allerlaatste moment een klein 'noodbedrag' over te maken. Hierdoor blijft de schuld net onder de gevarenzone en mag de Surinaamse delegatie blijven meestemmen, maar de werkelijke miljoenschuld aan de algemene VN-begroting wordt hiermee niet opgelost.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten