PARAMARIBO — Hiep hiep hiep… Het Ministerie van Justitie en Politie is omgedoopt tot het Ministerie van Justitie en Veiligheid. Een mooie nieuwe naam op het briefpapier, maar de realiteit in de samenleving spreekt boekdelen. De burger voelt zich onveilig op straat. Het is zelfs zo precair dat buitenlandse overheden reiswaarschuwingen moeten uitgeven voor ons land. Ondertussen blijft het Korps Politie Suriname (KPS) worstelen met interne corruptie. Van manschappen die steekpenningen aannemen en in beslag genomen drugs niet inleveren, tot het verlenen van hand- en spandiensten aan zware criminelen die vervolgens gewoon vrijuit wandelen; het is een publiek geheim dat de handhaving van binnenuit rot.
Kijk naar de recente kwik-affaire in het binnenland: er is nog geen begin van een dader in kaart gebracht, terwijl de illegale goudwinning door buitenlanders met tonnen kwik het milieu vernietigt. Justitie speelt liever theater. Vorige week zagen we hoe zestien zwaarbewapende buitenlanders met veel machtsvertoon werden aangehouden, om de volgende dag vogelvrij te worden verklaard omdat het Openbaar Ministerie (OM) de wapenvergunningen van de concessiehouder simpelweg gedoogde. Het OM helpt zo in feite mee aan de legale opbouw van private legertjes in het binnenland.
Verkeersanarchie en de e-bike-prioriteit
Ook in het verkeer is de burger zijn leven niet zeker. Mensen worden op het zebrapad doodgereden, soms zelfs door beschonken politieambtenaren. Dankzij Artikel 20 van de Rijwet — een slappe, verouderde regeling — lopen de veroorzakers na een zware aanrijding vaak snel weer vrij rond. In plaats van te pleiten voor strengere straffen en hogere cellencomplexen voor wegpiraat gedrag, profileert de minister zich liever met de nieuwe e-bike-wetgeving.
De wetgeving rondom buitenlandse rijbewijzen rammelt aan alle kanten. Toeristen en remigranten die in Europa al twintig jaar geen auto hebben aangeraakt en gewend zijn aan de tram, huren bij aankomst in Suriname direct een voertuig. Zij worden geconfronteerd met het links rijden, een totaal ander wegmeubilair en slechte wegen, met alle dodelijke gevolgen van dien. Maar in plaats van deze gevaren aan te pakken, vond de minister het een spoedeisend belang om arme burgers die een goedkoop transportmiddel hadden gevonden op te jagen met ingewikkelde regels voor hun e-bike. Wanneer de korpschef vervolgens op social media aan een burger vraagt wat de politie eigenlijk nog beter kan doen, staat het operationele management met de mond vol tanden. Als de korpsleiding zélf de visie niet meer heeft, kan de tent wel sluiten.
Elite-roof door malafide stichtingen
Onder de radar tiert de georganiseerde criminaliteit welig welig tierend voort. Criminelen misbruiken stichtingsstructuren en rechtspersonen om onroerend goed wit te wassen. Met vervalste documenten en de hulp van corrupte notarissen wordt het bloed en zweet van de kleine man — zijn kostbare perceel — simpelweg leeggeroofd. Zodra het slachtoffer naar de groene tafel stapt, blijkt de juridische constructie waterdicht. Dit is pure elite-roof onder het oog van het ministerie. Zoals NPS-parlementariër Pawiroredjo onlangs scherp opmerkte in De Nationale Assemblée: "Alles raakt kwijt of verliest onder de neus van het korps, behalve de minister en de korpschef." En NDP-parlementariër Parmessar vulde aan: "Elke keer zoekt de minister alleen maar naar geld" in plaats van daadkracht te tonen.
Als president Jennifer Geerlings-Simons op deze manier doorgaat met dit zwakke team op Veiligheid en Natuurlijke Hulpbronnen, dreigt zij haar politieke gezicht te verliezen. En dat is jammer, want de president zélf toont tijdens haar persconferenties wel degelijk visie en daadkracht. De oprichting van het Woon- en Bouwfonds voor burgers met een inkomen tot 12.000 SRD is een fantastisch initiatief dat de samenleving direct helpt. Ook de strakke sturing op de oliesector samen met de vicepresident bewijst dat er op het hoogste niveau hard gewerkt wordt. Suriname heeft een leider nodig die geen grapjes maakt.
Ministers onder het vergrootglas: Bee versus Soeropawiro
Kijk tot slot naar het contrast op de andere ministeries. Minister Michael Bee van Binnenlandse zaken pronkt graag met het aantal spookambtenaren dat hij uit het systeem heeft geschrapt — een exercitie die overigens grotendeels het voorwerk was van ex-minister Somohardjo. Wat Bee er echter niet bij vertelt, zijn de duizenden ongeschoolde politieke loyalisten die door deze huidige coalitie weer op de loonlijst zijn geplaatst. Van een netto besparing voor de staat is dus absoluut geen sprake.
Hoe anders is het optreden van minister Stanley Soeropawiro (PL) op het Ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer (RGBB). Hij zit er nu een jaar en is in alle stilte bezig de enorme bureaucratische en corrupte puinhopen van zijn voorgangers op te ruimen. Geen schandalen, geen berichten over grondroof voor eigen familie en geen vriendjespolitiek. Zo een integere aanpak verdient oprechte waardering en laat zien hoe het wél moet. President, u bent op de goede weg met uw langetermijnvisie en de ordening van de oliegelden. Maar om Suriname écht vooruit te brengen na 2030, zult u de zwakke schakels in uw kabinet resoluut moeten vervangen. De persconferentie hebben velen hoop weer gegeven, uw uitleg en uw eerlijkheid vooral op de gebieden die niet niet populisme genieten, als u deze ontwikkelingen doorvoert, krijgt u zeker de zegen van uw volk. De president, een vrouwelijk president, zit daar niet voor haar politieke partij de NDP alleen, maar voor heel Suriname, ook voor die taxi man.
Kragti met u werk President, een vrouw, de eerste vrouwelijke president, a ne mek grap!
Sookram D. "Ram"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten