PIKIN SARON / PARAMARIBO — President Jennifer Geerlings-Simons heeft gisteren, op donderdag 30 juli 2026, een officieel bezoek gebracht aan het inheemse dorp Pikin Saron. Het is de eerste keer sinds het uitbreken van de ecologische crisis dat het staatshoofd een getroffen gebied bezoekt. Simons noemde de grootschalige vissterfte en de chemische verontreiniging van de Saramaccarivier een ramp waar Suriname in de toekomst beter op voorbereid moet zijn. Zij bestempelde de situatie en het feit dat het rivierwater niet meer drinkbaar is als een uiterst ernstige zaak.
Hoewel de regering de distributie van drinkwater en voedselpakketten via het Bureau Volkscontacten in Pikin Saron presenteert als een succes, reageren zowel oppositie- als coalitieleden in De Nationale Assemblée (DNA) uiterst kritisch. Parlementariërs wijzen erop dat de overheid de getroffenen ruim zeven weken in het ongewisse heeft gelaten. Dat er nu pas hulpgoederen worden geleverd aan Pikin Saron, is volgens het parlement louter te danken aan het feit dat de dorpsbewoners onlangs zelf met een petitie opkwamen voor hun rechten.
Overheid zwijgt over Chinese veroorzaker van de giframp
Wat de maatschappelijke en politieke verontwaardiging verder aanwakkert, is de totale radiostilte van de overheidsinstanties over de dader van de milieuramp. De redactie van Aardbol Nieuws bracht al op 1 juli 2026 de harde feiten aan het licht: de catastrofe is het directe gevolg van een lozing door een Chinese goudondernemer in het binnenland. Door aanhoudende zware regenval liep het provisorische opslagbassin van deze ondernemer volledig over, waardoor een toxische cocktail van chemicaliën en goudextractiemiddelen rechtstreeks in de rivier terechtkwam.
Ondanks deze vroege meldingen weigeren zowel de minister van Olie, Gas en Milieu (OGM) als de controle-instanties de naam van de verantwoordelijke ondernemer in het openbaar of in DNA te noemen. Het uitblijven van strafrechtelijke vervolging of sancties tegen deze goudwinningsoperatie versterkt het vermoeden van een bewuste doofpotpolitiek om kapitaalkrachtige actoren in de goudsector te beschermen.
Oeverdorpen langs de rivier nog altijd verstoken van hulp
De selectieve focus van het presidentiële bezoek op Pikin Saron legt bovendien een geografische scheve situatie bloot. Pikin Saron ligt geografisch gezien niet eens direct aan de stroom van de Saramaccarivier, in tegenstelling tot de tientallen oeverdorpen die de volle laag van de chemische gifwolk hebben meegekregen.
Gemeenschappen zoals Bigi Poika, Santigron, Maho, Totikamp, Boiveri en Haarlem hebben tot op de dag van vandaag nog geen enkele substantiële noodhulp of schoon drinkwater van de overheid ontvangen. Bewoners uit deze dorpen verklaren tegenover de redactie dat zij het moeten doen met een paar incidentele blikken met onbekende inhoud, terwijl zij voor hun dagelijkse overleving afhankelijk zijn van dure commerciële waterimporten. Het parlement eist dat de president de pr-shows onmiddellijk staakt en dat de hulpverlening onvoorwaardelijk wordt uitgebreid naar álle dorpen die schade ondervinden van deze vervuiling.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten