PARAMARIBO — "Mogen wij geruisloos vergiftigd worden?" Met deze ijzingwekkende vraag luidden de Inheemse en Tribale gemeenschappen langs de Saramacca rivier donderdag 9 juli 2026 de noodklok in De Nationale Assemblée (DNA). Gewapend met een vlijmscherpe petitie eisten de diep bezorgde gezagsdragers een onmiddellijk, onafhankelijk onderzoek naar de massale vissterfte die hun leefgebied momenteel lam legt. Terwijl lokale vissers al weken zonder inkomsten zitten en gezinnen vrezen voor hun gezondheid, regeert de geheimzinnigheid in het parlement.
Kapitein Joan van der Bosch, het strijdbare dorpshoofd van Pikin Poika, las de petitie persoonlijk voor aan de volksvertegenwoordigers. Ze maakte korte metten met de gebrekkige communicatie vanuit de overheid. "De massale vissterfte was het alarmsignaal van de natuur zelf", sprak Van der Bosch emotioneel. "We krijgen nauwelijks informatie, en de weinige updates die we krijgen, roepen alleen maar méér vragen op." [2] De rivier is voor de dorpen de absolute levensader voor drinkwater, voedsel en cultuur. De gemeenschap eist nu keiharde garanties dat dit ecologische drama zich morgen niet herhaalt in een andere rivier.
"Suriname doet alleen aan schijnbewegingen"
De petitie spaart de Surinaamse overheid niet en haalt fel uit naar het uitblijven van concrete actie. Hoewel het internationaal recht de collectieve rechten van traditionele volken op een gezond leefmilieu zwart-op-wit erkent, voelen de binnenlandbewoners zich tweederangsburgers. "Suriname is al meermalen internationaal veroordeeld en toch gebeurt er niets concreets; alleen schijnbewegingen", luidt een vernietigende passage uit het document.
De getroffenen eisen niet alleen volledige transparantie en een onafhankelijk deskundig onderzoek, maar ook directe financiële compensatie voor de gedupeerde gezinnen en structurele inspraak bij alle toekomstige besluiten over hun woongebieden. Volgens Van der Bosch is dit geen politiek spelletje, maar een fundamentele kwestie van mensenrechten en non-discriminatie.
Monsters naar het buitenland: DNA vergadert achter gesloten deuren
Parlementslid drs. Rabindre Parmessar nam de petitie namens de parlementsvoorzitter in ontvangst en probeerde de gemoederen te sussen. Hij onthulde dat de kwestie op exact datzelfde moment achter gesloten deuren werd besproken tijdens een zwaar geladen Comité-Generaal (besloten vergadering) in het parlement.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten