De ecologische en institutionele bom in het Surinaamse binnenland is definitief gebarsten, maar wie gehoopt had op daadkracht en transparantie vanuit Paramaribo, komt bedrogen uit. Wat zich de afgelopen weken heeft voltrokken rondom de massale vissterfte in de Saramaccarivier en de aanhoudende schandalen binnen het Korps Politie Suriname (KPS), legt een diepwortelende cultuur van laksheid, geheimzinnigheid en pure volksverlakkerij bloot. De Surinaamse burger krepeert van de dorst en eist antwoorden, maar stuit op een ijzeren muur van politieke radiostilte.
Laten we de feiten chronologisch op een rij zetten. Al op 1 juli van dit jaar luidden verontrustende berichten de noodklok: door de grove nalatigheid van een illegale Chinese goudondernemer in West-Suriname was een provisorische dam van een chemisch opslagbassin doorgebroken. Enorme hoeveelheden zwaar giftig cyanide stroomden rechtstreeks de Saramaccarivier in, de primaire levensader voor talloze dorpen. De reactie van de autoriteiten? Totale passiviteit. Men weigerde destijds elk diepgaand onderzoek op te starten, negeerde de noodkreten van de bewoners en kneep bewust een oogje toe voor de zwaarbewapende illegaliteit in de goudvelden.
Selectieve hulp en politieke discriminatie op het water
Pas weken later, toen de Moeroekreek al was veranderd in een open gifbassin en de brute vissterfte zich tot aan de riviermonding voltrok, kwam minister Patrick Brunings van Olie, Gas en Milieu (OGM) schoorvoetend in actie. Omdat onze nationale laboratoria van het BOG niet over de apparatuur beschikken, moesten er op 15 juli haastig monsters worden opgestuurd naar Frankrijk. De uitslagen worden pas op 10 augustus verwacht. Ondertussen maakte het Kabinet van de President pas afgelopen dinsdag een mediatieke show van de distributie van voedselpakketten en drinkwater aan ruim tweehonderd huishoudens in Pikin Saron. Dit gebeurde puur omdat deze gemeenschap na zeven weken strijd zelf met een petitie opkwam voor haar rechten.
En de rest van het gebied? Gitzwart en overgeslagen. In De Nationale Assemblée (DNA) hield BEP-fractieleider Ronny Asabina de minister afgelopen dinsdag de spiegel voor: de oeverbewoners kregen in werkelijkheid slechts "blikjes sardines" toegeworpen. Een ander DNA-lid bevestigde dat de minister van OGM nog geen enkele voet in de getroffen dorpen heeft gezet. Het veldonderzoek van Aardbol Nieuws langs de getroffen oeverdorpen — waaronder Uitkijk, Creola, Maho, Pikin Poika, Santigron, Pikin Maisie, Haarlem, Boiveri, Totikamp en Bigi Poika — onthulde dat de gezinnen nog helemaal niets hebben ontvangen. Men vraagt zich in de dorpen inmiddels hardop af of er sprake is van pure discriminatie. Waarom telt het ene dorp wel en mag de rest letterlijk verdrogen? Elk menselijk leven telt onvoorwaardelijk, maar de overheid kiest voor een selectieve pr-show.
Media-geilheid en pr-stunts maskeren het politierot
Dit ecologische drama loopt parallel met de schokkende integriteitscrisis binnen het KPS. De diefstallen van in beslag genomen partijen goud en kwik uit de strengst beveiligde politiemagazijnen tonen aan dat de corruptie tot in de haarvaten van de rechtshandhaving is doorgedrongen. "Alles verdwijnt binnen het KPS", werd er terecht in het parlement geroepen. Maar in plaats van deze misstanden keihard op te lossen, blinken Justitieminister Harish Monorath en de korpschef uit in goedkope pr-shows op sociale media. Elke vergadering, elke ontmoeting wordt breed uitgemeten. Zelfs operationele geheimen — zoals het exacte aantal hondenwagens en de specificaties van de nieuwe drone-unit — worden openlijk tentoongesteld. Men vergeet dat zware misdaadmafia en goudsmokkelaars live meekijken op sociale media; de politie geeft haar eigen tactische voorsprong weg voor een paar likes.
Ondertussen eist het parlement, bij monde van DNA-lid Krishna Mathoera, dat niet alleen de minister maar ook de korpschef direct verantwoordelijk wordt gehouden voor dit falen. De korpschef profileert zich met schijnbare bijeenkomsten in plaats van het daadwerkelijk ontmantelen van de corruptieve netwerken in de eigen gelederen. Denk hierbij aan het schandaal rondom de inspecteur van het bureau Flora, die onlangs een gewapende crimineel — die op heterdaad een kleine Surinaamse ondernemer beroofde — met een simpel "rood briefje" naar huis stuurde. De vogel is inmiddels gevlogen en geniet in het buitenland, met medeweten van de politie. De afdeling Onderzoek Personeelszaken (OPZ) probeerde de zaak in eerste instantie te smoren door de benadeelden terug te verwijzen naar het Openbaar Ministerie, maar dankzij een dwingende opdracht van het Hof van Justitie laten onze integere rechters het doek vallen en wordt er nu alsnog een diepgaand strafrechtelijk onderzoek verricht bij OPZ.
Parlementaire verlamming laat de president voor schut staan
De grootste schande in dit hele scenario is de rol van De Nationale Assemblée en het Ministerie van Justitie. Parlementsvoorzitter drs. Ashwin Adhin had de samenleving plechtig beloofd dat er uiterlijk op 21 of 23 juli een speciale, openbare themavergadering zou worden gehouden over de nationale veiligheid en de KPS-corruptie. Nu deze data geruisloos zijn gepasseerd en er geen enkel bericht van uitstel is gegeven, handhaaft de voorzitter stoïcijns zijn eigen agenda. Adhin en minister Monorath lijken hun beloften volledig te zijn vergeten.
Met deze valse beloften en hun laksheid plaatsen deze onderdanen de President van de Republiek Suriname zwaar voor schut. Het staatshoofd reist de hele wereld af, voert in Londen topgesprekken over de inrichting van een sovereign wealth fund en doet zichtbaar haar uiterste best om het land naar grotere hoogten te brengen en te ontdoen van corruptie. Echter, door het plichtsverzuim en de doofpotpolitiek van haar eigen ministers en de assembleevoorzitter, staat het gehele staatshuishouden internationaal te kijk.
Suriname accepteert deze minne informatievoorziening en de politieke arrogantie niet langer. Als de ministers en de assembleevoorzitter hun geloofwaardigheid nog enigszins willen redden, moeten de deuren van DNA per direct open voor de openbare themavergadering. De daders van de kwikdiefstallen en de giflozing moeten bij naam worden genoemd, de falende inspecteurs moeten worden gecorrigeerd en de noodhulp moet per direct, zonder aanzien des persoons, naar álle getroffen dorpen van Uitkijk tot Bigi Poika. Het volk vergeet niets!
Ingezonden: "Ram"
Geen opmerkingen:
Een reactie posten