CARACAS / PARAMARIBO — Vertraagde bevelen van de legerleiding, een ernstig gebrek aan basismateriaal en totale interne verwarring hebben de inzet van Venezolaanse troepen na de verwoestende aardbevingen van vorige maand ernstig belemmerd. Terwijl burgers de eerste cruciale dagen met blote handen naar overlevenden zochten, bleef een gecoördineerde militaire respons uit. Dit melden ingewijden aan persbureau Reuters, te midden van groeiende maatschappelijke woede over het overheidsoptreden.
De aardbevingen, met een kracht van 7.2 en 7.5 op de schaal van Richter, hebben volgens de officiële overheidsstatistieken zeker 5.000 levens geëist. Deskundigen, waaronder het Amerikaanse Geologische Instituut (USGS), vrezen echter dat het uiteindelijke dodental bijna tweemaal zo hoog zal uitvallen. De ramp trof vooral de kuststaat La Guaira hard. In deze regio, waar de belangrijkste nationale luchthaven en een grote zeehaven liggen, stortten honderden flatgebouwen volledig of gedeeltelijk in.
Burgers leiden de reddingsoperatie
Waarnemend president Delcy Rodríguez claimde direct dat er onmiddellijk 4.000 functionarissen waren ingezet. Getuigen, omwonenden en militaire bronnen spreken dit echter tegen. Gedurende de eerste uren na de ramp waren militairen en politieagenten nauwelijks op straat te bekennen.
Het waren de burgers zelf die de reddingsacties op touw zetten. Zij verdeelden voedsel en gebruikten rudimentair gereedschap om slachtoffers onder het puin vandaan te halen. Pas later kregen zij versterking van internationale reddingsteams, de brandweer en een beperkt aantal militairen. Verschillende soldaten lieten anoniem weten dat zij zich vrijwillig hadden aangemeld voor het zware werk, in plaats van dat zij hiertoe van bovenaf opdracht hadden gekregen.
Geen rampenplan en zwakke commandostructuur
"Wij handelen niet op eigen initiatief, wij voeren directe bevelen uit," verklaart een actieve officier. "Ik kan mijn eenheid niet opdragen om te gaan helpen als er geen expliciet bevel ligt. Er was simpelweg geen draaiboek voor een ramp van deze omvang."
Bronnen binnen diplomatieke kringen bevestigen de chaos. "Iedereen kijkt naar boven en wacht op instructies. Men doet nog liever niets, dan dat men het risico loopt te worden berispt voor onbevoegd handelen." Deze besluiteloosheid trof ook internationale reddingsteams, die daardoor kostbare uren verloren waarin nog levens gered hadden kunnen worden. Bovendien zorgde een overlap in bevoegdheden tussen de commandant van de Nationale Garde en de minister van Binnenlandse Zaken voor extra verwarring over de operationele leiding.
Gevolgen van de economische crisis
De logistieke problemen leggen de diepe sporen van de jarenlange economische crisis in het land pijnlijk bloot. Waar het leger bij een grote modderstroom in 1999 nog massaal marineboten en helikopters inzette, ontbrak het nu aan de meest basale uitrusting.
Militaire eenheden bleken over onvoldoende voertuigen te beschikken om manschappen te transporteren. Daarnaast was er een chronisch tekort aan pickhouwelen, hamers en nachtzicht-helikopters. De viceminister belast met rampenbestrijding arriveerde pas rond middernacht in het rampgebied, zonder de benodigde communicatieapparatuur om de schaal van de catastrofe door te geven.
De regering-Rodríguez wijst alle kritiek resoluut van de hand. Tijdens een persconferentie sprak de waarnemend president van 'medialaboratoria' die bewust een beeld van chaos proberen te schetsen. Harde bewijzen voor die stelling legde zij echter niet over.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten