๐๐น๐ธ๐ฒ ๐ฆ๐๐ฟ๐ถ๐ป๐ฎ๐บ๐ฒ๐ฟ ๐ธ๐ฒ๐ป๐ ๐ต๐ฒ๐ ๐ฟ๐ถ๐๐บ๐ฒ ๐๐ฎ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ฝ๐ผ๐น๐ถ๐๐ถ๐ฒ๐ธ๐ฒ ๐ธ๐น๐ผ๐ธ. ๐ญ๐ผ๐ฑ๐ฟ๐ฎ ๐ฑ๐ฒ ๐๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ถ๐ฒ๐๐ถ๐ป๐ด๐๐ธ๐ผ๐ผ๐ฟ๐๐ ๐๐๐ถ๐ท๐ด๐ ๐ฒ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ฝ๐ผ๐ฑ๐ถ๐ฎ ๐ถ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ฑ๐ถ๐๐๐ฟ๐ถ๐ฐ๐๐ฒ๐ป ๐๐ผ๐ฟ๐ฑ๐ฒ๐ป ๐ผ๐ฝ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ผ๐๐๐ฑ, ๐ธ๐ฟ๐๐ถ๐ฝ๐ฒ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ต๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐ป ๐ฒ๐ป ๐ฑ๐ฎ๐บ๐ฒ๐ ๐ฝ๐ผ๐น๐ถ๐๐ถ๐ฐ๐ถ ๐ถ๐ป ๐ฑ๐ฒ ๐ต๐๐ถ๐ฑ ๐๐ฎ๐ป ๐ผ๐ป๐๐ฒ๐ฟ๐๐ฐ๐ต๐ฟ๐ผ๐ธ๐ธ๐ฒ๐ป ๐๐ฎ๐ฑ๐ฒ๐ฟ๐น๐ฎ๐ป๐ฑ๐๐น๐ถ๐ฒ๐ณ๐ต๐ฒ๐ฏ๐ฏ๐ฒ๐ฟ๐. ๐ ๐ฒ๐ ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ฎ๐น๐ฑ๐ฒ ๐๐๐ถ๐๐๐ฒ๐ป ๐ฒ๐ป ๐ผ๐๐ฒ๐ฟ๐๐น๐ฎ๐ฎ๐ป๐ฑ๐ฒ ๐๐๐ฒ๐บ๐บ๐ฒ๐ป ๐๐๐ฒ๐ฟ๐ฒ๐ป ๐๐ฒ ๐๐ฟ๐ผ๐๐ ๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ฒ๐น๐ธ๐ฒ ๐๐ถ๐ฒ๐ฟ๐ธ๐ฎ๐ป๐๐ฒ ๐บ๐ฒ๐๐ฒ๐ฟ ๐๐ฎ๐ป ๐ผ๐ป๐ ๐ด๐ฟ๐ผ๐ป๐ฑ๐ด๐ฒ๐ฏ๐ถ๐ฒ๐ฑ. "๐๐ฒ๐ฒ๐ป ๐ฑ๐๐ถ๐บ๐ฏ๐ฟ๐ฒ๐ฒ๐ฑ ๐ด๐ฒ๐๐ฒ๐ป ๐๐ฒ ๐๐ผ๐ฒ!" ๐ฒ๐ป "๐ง๐ถ๐ด๐ฟ๐ถ ๐ถ๐ ๐๐ฎ๐ป ๐ผ๐ป๐ ๐ฒ๐ป ๐๐ฒ ๐ด๐ฎ๐ฎ๐ป ๐ต๐ฒ๐ ๐๐ฒ๐ฟ๐๐ด๐ต๐ฎ๐น๐ฒ๐ป!" ๐ด๐ฎ๐น๐บ๐ ๐ต๐ฒ๐ ๐ฑ๐ผ๐ผ๐ฟ ๐ฑ๐ฒ ๐น๐๐ถ๐ฑ๐๐ฝ๐ธ๐ฒ๐น๐ฒ๐ฟ๐.
Het volk, gedreven door oprechte liefde voor het land, juicht de leiders toe. De emotie wordt vakkundig bespeeld; het nationale sentiment wordt misbruikt voor electoraal gewin.
Maar zodra de stemmen zijn geteld, de pluche stoelen zijn bezet of wanneer politici als officiรซle vertegenwoordigers naar het buitenland reizen, ondergaan deze zelfde leiders een magische metamorfose. De vurige krijgers veranderen plotseling in de meest fluwelen diplomaten die de wereld ooit heeft gekend.
๐๐ฃ๐๐๐ฃ๐จ ๐ก๐๐๐ ๐๐ฃ ๐๐ ๐๐ง๐๐ฃ๐๐๐ฃ๐๐ ๐ฃ๐๐ฉ๐๐ค๐ฃ๐๐ก๐ ๐ ๐ฌ๐๐จ๐ฉ๐๐๐จ ๐ซ๐๐ฃ ๐๐ ๐ฅ๐ค๐ก๐๐ฉ๐๐๐ ๐ ๐ง๐๐๐๐ง ๐ฉ๐ ๐ฏ๐๐๐ฃ ๐ซ๐๐ง๐๐ฌ๐๐ฃ๐๐ฃ.
๐๐๐ฉ ๐๐๐ฃ๐ค๐ข๐๐๐ฃ ๐ ๐๐ฃ๐ฃ๐ฎ ๐๐๐ข๐ค๐ฃ๐จ:
๐๐๐ง๐ ๐๐๐ฃ ๐๐ ๐ ๐๐ฃ๐ฉ๐ก๐๐๐ฃ, ๐ข๐ช๐๐จ๐จ๐ฉ๐๐ก ๐๐๐ฃ ๐๐ ๐ฉ๐๐๐๐ก.
Een treffend en actueel voorbeeld van deze politieke metamorfose zien we bij NDP-leider Jennifer Geerlings-Simons. Aan de kantlijn en op de partijpodia hoorden we haar de afgelopen jaren luidkeels schreeuwen over de misstanden in de goudsector en de noodzaak om te strijden voor het Tigri-gebied.
๐๐๐๐ง ๐๐ค๐ ๐๐๐๐ฅ ๐ฏ๐๐ฉ ๐๐๐ ๐จ๐ฉ๐ง๐๐๐๐ซ๐๐๐ง๐๐๐๐๐๐๐ ๐ฌ๐๐ง๐ ๐๐ก๐๐๐ ๐๐ก๐จ ๐๐ ๐๐๐ข๐๐ง๐'๐จ ๐ซ๐๐ฃ ๐๐ ๐ฌ๐๐ง๐๐ก๐ ๐ค๐ฅ ๐๐๐๐ง ๐๐๐ง๐๐๐๐ฉ ๐ฏ๐๐๐ฃ?
Recentelijk voerde Simons zowel video- als persoonlijke gesprekken met de Guyanese president Irfaan Ali. Het resultaat? Over het bezette Tigri-gebied werd in alle talen gezwegen. Geen enkele kritische noot, geen herinnering aan onze soevereiniteit; de harde taal bleef achter in Paramaribo.
Dezelfde selectieve amnesie zagen we tijdens haar officiรซle bezoeken aan de regio. In Braziliรซ repte Simons met geen woord over de verwoestende, illegale goudwinning door garimpeiros die onze natuur vernietigen, onze binnenlandbewoners beroven en het milieu vergiftigen met kwik. En tijdens haar reis naar de Dominicaanse Republiek werd er angstvallig gezwegen over de harde realiteit van de Dominicaanse vrouwen die in Suriname in de illegaliteit en de prostitutie belanden.
Aan de borreltafels in het buitenland regeert de diplomatieke etiquette, terwijl de Surinaamse kiezer thuis met de gebakken peren blijft zitten.
๐ซ๐ ๐๐๐๐ ๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐ ๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐ ๐๐๐๐๐๐๐๐๐.
Dit gedrag legt een dieper, systemisch probleem bloot. Waar hoogwaardigheidsbekleders in het verleden nog trots de gouden speldjes droegen met de volledige, grondwettelijk vastgestelde kaart van Suriname – inclusief de Tigri-driehoek – zie je die symbolen vandaag de dag amper meer. Zelfs op Google zweeft de burger in een digitale identiteitscrisis tussen een kaart mรฉt en een kaart zonder Tigri.
De angst om de werkelijkheid te benoemen is juridisch geworteld. Sinds Guyanese troepen op 19 augustus 1969 de Surinaamse post Kamp Tigri militair overrompelden, is er sprake van een de facto bezetting. Achter de schermen weten politici, mede door adviezen van juristen en grenscommissies onder leiding van zwaargewichten als mr. dr. Hans Lim A Po, dat blindelings naar een internationale rechter stappen gevaarlijk is. Omdat Guyana er al meer dan 50 jaar het feitelijke gezag voert, is het risico levensgroot dat Suriname het gebied bij een internationaal vonnis definitief verliest.
๐ ๐ถ๐๐ฏ๐ฟ๐๐ถ๐ธ ๐๐ฎ๐ป ๐ต๐ฒ๐ ๐๐ผ๐น๐ธ.
Dit is precies waar de politieke misleiding omslaat in moreel verraad. Politieke leiders van รกlle partijen weten donders goed hoe complex de realiteit is. Ze weten dat grote belangen in de olie- en gassector en regionale diplomatieke banden zwaarder wegen dan een grensconflict of het aanpakken van grensoverschrijdende criminaliteit.
Dat zij kiezen voor economische en diplomatieke stabiliteit is een geopolitieke afweging waarover te debatteren valt. Maar dat zij het volk vรณรณr de verkiezingen willens en wetens voorliegen – alsof zij de helden zijn die de misstanden morgen gaan oplossen – is puur populisme. Ze misbruiken de oprechte bezorgdheid en vaderlandsliefde van de Surinaamse burger om stemmen te winnen, om vervolgens in het buitenland de lippen stijf op elkaar te elkaar te houden.
Tijd voor eerlijkheid.
Suriname verdient leiders die consistent zijn. Als de strategie is om via de weg van de lange adem en diplomatieke plooibaarheid te manoeuvreren, wees daar dan eerlijk over tegen het volk. Stop met het opjutten van de samenleving op de politieke podia als de moed ontbreekt om diezelfde taal te spreken tegen Irfaan Ali of de machthebbers in Brasilia.
Zolang onze politici nationale hoofdpijndossiers zoals Tigri, de illegale goudwinning en mensensmokkel slechts behandelen als een electoraal lokaas, verliezen we in Paramaribo onze morele integriteit. Het wordt tijd dat de politieke eerlijkheid eindelijk terugkeert in de Surinaamse politiek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten